ahaks..bila sy melihat wajah sendiri time summer dulu2..seakan tidak percaya..kurusnyeeeee time nih..hikhikhik..tapi jangan pula melihat wajah sendiri time summer sekarang..lagila sangat2 tidak percayanye..betulkah?dah macam anak gajah je...opss takpe..mengata diri sendiri..
ingat lagi summer 2008 sy masih lagi hidup berhoneymoon bersama suami tersayang..dan mase tu seringkali bertanya diri sendiri..bila sy mahu mengandung..yelah baru 4bulan berkahwin..kami memang tak mahu planning..rezeki Allah nak kasi..sy terima seadanya..daripada kite tahan2..tetapi sy mengalami keguguran semase usia perkahwinan mencecah 6bulan..rezeki tidak berpihak kepada sy dan cinta hati..sy redha! walaubagaimana pon sy bersyukur sekurang2nya sy pernah merasai nikmat mengandung..tidaklah lama mane hanye 3hari je...hehe
tiba pulak summer 2009...sy dan cinta hati masih lagi hidup berdua..mase ni keadaan diri agak stress..sudah setahun 4bulan kami berumah tangga..tapi masih belum mengandung..haihhh..tgk rakan2 yang baru mendirikan rumah tangga..masing2 sudah ada..sy bila lagi?alhamdulillah semase keadaan sy begitu..cinta hati sentiasa memberi dorongan & semangat buat sy..walaupon sy tahu..dalam hati dia pon inginkan perkara yang same..tetapi dah name pon lelaki..mereka seakan kuat di luar..di dalam?sendiri je tahu..tak dapat dinafikan..mase ni tiap2 bulan sy menangis..sy takut yang sy mempunyai masalah dan tidak boleh memberikan zuriat kepada cinta hati..
summer 2010..alhamdulillah, segala doa kami Allah telah makbulkan..syukur sangat2!biarlah badan menyerupai anak gajah hehehe..baby itu pengikat perkahwinan kami..sy disahkan mengandung ketika usia perkahwinan menjangkau 1 tahun 8 bulan..dan sekarang sy hanye menunggu masa sahaja..sy harap baby sihat dr dalam perut, dah keluar sehinggalah membesar bagai johan..sepanjang pregnancy sy pon sy tidak mengalami sebarang komplikasi..semuanye berjalan dengan lancar..dan bila dia membesar nanti itulah harapan sy juga..biar dia sihat seperti sy dan suami..amin!doakan sy ye..
motif entry ini sebenarnye sy ingin memberikan semangat & dorongan kepada kawan2 seangkatan sy yang masih belum dikurniakan zuriat..doa, tawakal & usaha itu sangat2lah penting..jangan sesekali berputus asa..sekiranya kamu berase begitu sekurang2nye suami kamu dapat mendorong dan memberi kate2 semangat..insyaallah ade rezeki untuk kalian cume kite tak tahu bila..Allah itu maha adil..Dia tahu ape yang terbaik buat hamba-Nya..asalkan kita tidak lupa kepada Dia..:)
